Do płytek 60 × 60 cm wybierz pacę zębatą z zębem 10–12 mm. Przy tym formacie sam rozmiar grzebienia nie wystarczy – klej trzeba nakładać zarówno na podłoże, jak i na spód płytki, czyli stosować metodę kombinowaną.
Jaki grzebień do płytek 60 × 60?
Przy standardowo równym podłożu najczęściej stosuje się pacę zębatą 10 mm. Jeśli występują drobne nierówności, lepszym wyborem będzie ząb 12 mm, który pozwoli uzyskać nieco grubszą warstwę zaprawy. Paca dozuje ilość kleju i tworzy równoległe bruzdy, ale nie służy do wyrównywania mocno krzywej posadzki.
Większe odchylenia należy wcześniej usunąć zaprawą wyrównującą albo masą samopoziomującą. Zwiększanie zęba pacy nie zastąpi prawidłowego przygotowania podłoża. Do klejenia gresu 60 × 60 cm stosuje się zwykle elastyczny klej klasy C2S1, zgodnie z kartą techniczną konkretnego produktu.
Dobór zęba pacy do stanu podłoża
| Stan podłoża | Zalecany ząb pacy | Komentarz |
|---|---|---|
| Idealnie równe | 10 mm | Zapewnia właściwą ilość kleju przy równym podkładzie. |
| Drobne nierówności | 12 mm | Pozwala uzyskać grubszą warstwę zaprawy i lepiej podprzeć płytkę. |
| Duże nierówności | Najpierw wyrównanie podłoża | Większy ząb nie zastąpi masy wyrównującej ani naprawy podkładu. |
Przy płytkach 60 × 60 cm należy stosować metodę kombinowaną, nazywaną też podwójnym smarowaniem. Polega ona na rozprowadzeniu kleju na podłożu pacą zębatą oraz naniesieniu cienkiej warstwy zaprawy na spód płytki. Takie rozwiązanie zwiększa kontakt kleju z płytką i ogranicza ryzyko pozostawienia pustych przestrzeni.
Głuche miejsca pod płytką mogą powstać wtedy, gdy klej nie wypełni całej powierzchni montażowej. Przy obciążeniu punktowym, na przykład pod nogą ciężkiego mebla, brak podparcia zwiększa ryzyko pęknięcia gresu albo odspojenia płytki. Nie należy więc kleić formatu 60 × 60 na same placki ani ograniczać się do smarowania wyłącznie podłoża.
Jak nakładać klej metodą kombinowaną?
Przed rozpoczęciem klejenia podłoże musi być stabilne, czyste, odkurzone i odpowiednio zagruntowane. Usuń kurz, tłuste zabrudzenia oraz luźne fragmenty podkładu. Następnie wykonaj pracę w następującej kolejności:
- Nałóż klej na podłoże pacą zębatą 10–12 mm, prowadząc ją pod stałym kątem, zwykle około 45–60 stopni. Rozprowadzaj zaprawę na obszarze odpowiadającym jednej lub najwyżej kilku płytkom.
- Przesmaruj spód płytki cienką warstwą kleju gładką stroną pacy. Warstwa ma wypełnić mikronierówności, a nie tworzyć osobne placki.
- Ułóż płytkę na świeżej zaprawie i dociśnij ją ruchem wibrującym. Taki ruch pomaga zlikwidować bruzdy i rozprowadzić klej pod całym elementem.
- Sprawdź położenie płytki oraz ilość kleju na jej spodzie. Jeśli po uniesieniu fragmentu widać suche pola, trzeba skorygować sposób nakładania zaprawy.
Bruzd kleju nie należy prowadzić przypadkowo ani krzyżować ich na podłożu i płytce. Równoległe rowki łatwiej się rozpłaszczają podczas dociskania, co sprzyja uzyskaniu pełnego podparcia. Klej trzeba też zużyć w czasie określonym przez producenta, zanim na jego powierzchni powstanie naskórek.
Ostrzeżenie: puste przestrzenie pod płytką to nie tylko problem estetyczny. Mogą powodować głuche odgłosy, odspajanie oraz pękanie gresu pod obciążeniem punktowym. Dlatego przy formacie 60 × 60 cm nie pomijaj smarowania spodu płytki i nie próbuj kompensować krzywego podłoża samym klejem.
Dla większości podłoży wystarczy więc paca 10 mm, a przy drobnych nierównościach paca 12 mm. O trwałości okładziny decyduje jednak cały układ: równe podłoże, klej klasy C2S1 dobrany do zastosowania i prawidłowo wykonana metoda kombinowana.
